Kerbela Şehitlerinin Ardından

EHL-İ BEYT’İN KERBELA’YA GİRİŞ Hüseyin’in ehl-i beyt’i Şam’dan Irak’a geldiler. Kafile’nin kılavuzuna “Bizi Kerbela yolundan götür” dediler. Kerbela’ya geldiklerinde Hüseyin’in (a) mezarını ziyarete gelen Cabir İbn-i Abdullah-i Ensari’yi, Beni Haşim’den bir grubu ve risalet hanedanına mensup bazı kişileri gördüler. Herkes ağlamaya ve naleye başladı. Ciğerleri pareleyen ve yürekleri yakan bir yasa büründüler, matem tuttular. Kerbela’nın yakınlarında bulunan Arap kadınları bir…

EHL-İ BEYT MEDİNE YAKINLARINDA Hüseyini kafile Kerbela’dan çıkıp Medine’ye taraf yol almaya başladı. Beşir b. Cazlem diyor “Medine’ye yaklaştığımızda Ali b. Hüseyin (a) inip çadırları kurdu. Kadınları da indirdikten sonra bana dedi: “Ey Beyir, Allah babana rahmet etsin, sen de baban gibi şair misin?” Dedim: “Evet, ey Peygamberin evladı, ben de şairim.” Buyurdu: “Medine’ye git ve Eba Abdillah’ın (a) şehid…

MEDİNE EVLERİ Sonra İmam Seccad (a) ehli ve ailesiyle birlikte Medine’ye girdi. Akrabalarının, yakınlarının ve tayfasının evlerine baktı. Sanki evler kendi hamilerini kaybettikleri için matemli kadınlar gibi ağlıyor, sızlıyorlardı. Sanki İmam’dan (a) kendi sahiplerini soruyor ve böylelikle de İmam’ın (a) içindeki ateşi alevlendiriyor, hüznünü artırıyorlardı. Hüseyin’in (a) sehipsiz evi feryad ederek ey insanlar, böyle ağladığım için beni mazur görün ve…

İMAM ZEYN’ÜL ABİDİN’İN (a.s) AĞLAMASI Rivayet edilmiştir ki: İmam Zeyn’ül Abidin (a) vasfedilmez o hilm ve sabr makamına sahip olmasına rağmen bu müsibet karşısında çok ağlıyordu, acısı sonsuzdu. İmam Sadık’tan (a) şöyle rivayet edilmiştir: Zeyn’ül Abidin (a) babasının müsibetinde kırk yıl ağladı. Gündüzleri oruç tuttu ve geceler de ibadet ederek uyanık kaldı. İftar vakti geldiğinde hizmetçisi su ve yemek getirirdi…