ALLAH’I SEVEN, HABİBİNE UYAR

“De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin!”2 ayeti, sünnete uymanın ne kadar önemli ve lazım olduğunu çok kesin bir şekilde ilan ediyor.
Evet, şu ayet-i kerime, Mantık’taki kıyas içinde, istisnai kıyas bölümünün en kuvvetli ve kesin bir kıyasıdır. Şöyle ki: Nasıl Mantıkça istisnai kıyasa örnek olarak deniliyor:

“Eğer Güneş çıksa, gündüz olacak.” Olumlu netice için denilir: “Güneş çıktı, öyle ise netice veriyor ki: Şimdi gündüzdür.” Olumsuz netice için deniliyor: “Gündüz yok, öyle ise netice veriyor ki: Güneş çıkmamış.” Mantıkça, bu olumlu ve olumsuz iki netice kesindir.

Aynen böyle de, şu ayet-i kerime der ki: “Eğer Allah’ a muhabbetiniz varsa, Habibullah’ a uyulacak. Uyulmazsa, netice veriyor ki: Allah’a muhabbetiniz yoktur.” Allah sevgisi varsa, netice verir ki: Habibullah’ ın sünnetine uymayı netice verir.